Daha önceden proje planımızda belirttiğimiz üzere, ‘Arab Kadınlarıyla Dayanışma Derneği’nin’ 3-5 Ocak 2002 tarihinde Kahire’de organize etmiş olduğu  konferans, kurumumuz açısından Arap kadınlarıyla buluşmak için çok önemli bir firsat sundu bizlere.

Konferansa katılımımızın en önemli amaçlarından bir tanesi, kadının genel anlamda yaşamın her alanında yaşamış olduğu sorunları tartışabilmek, karşılıklı fikir alışverişinde bulunmak, ortak çalışma zeminini araştırmak ve herkesin kendi çözümünü ortaya koymasına yönelikti. Konferansta öne çıkan önemli noktalardan bir tanesi, kadınların (Arap yazarlar ve artistler) verdikleri mücadelenin hikayelerini anlatmaları oldu. Yasanan sorunlar konusunda pratik bilgiler alabilmek açısından bu hikayeler tüm katılımcılara önemli bir fikir sundu diyebiliriz. Ayrıca Arap kadınlarının hem ülke dışında ve hemde ülke icerisinde yaşamış oldukları dini dogmalar ve tabular, sosyal, siyasal, ekonomik alanlarda yaşanan kriz, eşitsizlik ve anti-demokrasi konusunda yürütülen yoğun tartışmalar bize, karşılıklı yardımlaşmanın ve global birlikteliğin önemini bir kez daha göstermiş oldu. Konferansta, ortak bir görüş olarak ortaya çıkan bir diğer nokta ise, kadınların ululararası dayanışma içerisinde olmaları gerekliliği ve bu tür konferansların gelecekte bu ortaklığın zeminini güçlendirmesi için devam etmesi oldu. Konferansın ana teması olan Arap kadınlarının durumu iken, Güney ve Kuzey’de kadının cinsel, sınıfsal, dinsel, etnik köken itibari ile yaşamiş olduğu farklı düzeylerdeki şiddet ve diskriminasyonu tartışmak için acık bir forum niteliğini taşıyordu konferans. Özellikle globalizasyonun kadının yaşamı üzerinde yaratmış olduğu etkilerin tartışılmasının yanı sıra, sorunların çözümü için yeni bir insani felsefenin olusturulmasına önemine değinildi. 

AĞırlıklı olarak Akademisyen, Araştırmacı, Yazar, Proffesör’ler ve Kadın Örgütlerinden oluşan katılımcılar, yaptıkları konuşmaların yanısıra tartışmaların derinleşmesinde de önemli bir birleşimi oluşturdular.

Yaklasık olarak 14 ülkeden (Ortadoğu, ABD, Iskandinavya, Avrupa, Kurdistan ve Pakistan) kadın temsilciler katılım gösterdiler.

Genç bir kurum olmamız itibariyle bu konferans bizlere yeni ilişki alanları açmasının yanısıra, Arap kadını konusunda fikir sahibi olma ve düşüncelerimizi paylaşmada önemli bir zemin sundu, diyebiliriz. Konferansta sonuç olarak ortaya çıkan önemli bir husus, aslında karşılıklı olarak birbirinin, kimliğini, kültürünü, sosyal yapısını, düşüncesini ve çalışmalarını karşılıklı olarak tanımadığı gerçeği oldu. Sürekli olarak bahsi edilen ortak çalışma ve dayanışmanın yetersiz olmasının en önemli nedenlerinden biri bizcede, birbirini yeterince tanımama eksikliğinden kaynaklanmaktadır. Yeterince birbirini tanımama durumu, ortak çalışma kavramının altının boş kalmasının en önemli engeleyici nedenlerinden biri oluyor. Konferans öncesi ve sonrası görüştüğümüz bir çok kadın örgütü ve şahsiyetlerden kurumsal ilişkilerimizin devam etmesi, birbirini daha yakından tanıyarak gelecekte ortak projeler, konferanslar, seminerler düzenlenmesi konusunda öneriler aldık. Ulaşmak istediğimiz amaçlardan bir tanesine böylelikle ulaşmış olduk. Son olarak belirtmek istediğimiz bir nokta, bize bu fırsatın ve imkanın yaratılmasında maddi anlamda destek olan Kerkinactie tesekkürlerimizi sunmak istiyoruz. 

Geriye....