BM Genel Kurulunun 20 Aralık 1993 tarihli ve 44/104 sayılı
Kararıyla ilan edilmiştir
[BAŞLANGIÇ]
Genel Kurul,
Eşitlik, güvenlik, özgürlük, bütün insanların bedensel bütünlüğü
ve insanlık onuru konusundaki hakların ve prensiplerin kadınlara
her yerde uygulanmasının acil bir gereklilik olduğunu kabul
ederek.
Bu hakların ve prensiplerin İnsan Hakları Evrensel Bildirisi,
Kişisel ve Siyasal Haklar Uluslararası Sözleşmesi, Ekonomik,
Sosyal ve Kültürel Haklar Uluslararası Sözleşmesi, Kadınlara
karşı Her Türlü Ayrımcılığın Tasfiye
edilmesine dair Sözleşme ve İşkenceye ve Diğer Zalimane,
İnsanlıkdışı veya Onur kırıcı Muamele
veya Cezaya Karşı Sözleşme ile birlikte diğer uluslararası
belgelerde yüceltilen hakları ve prensipleri kaydederek,
Kadınlara karşı Her Türlü Ayrımcılığın
Tasfiye edilmesine dair Sözleşme'nin etkili bir biçimde uygulanmasının
kadınlara karşı şiddetin tasfiye edilmesine katkıda
bulunacağını ve bu kararla birlikte düzenlenen Kadınlara
karşı Şiddetin Tasfiye edilmesine dair Bildiri'nin bu süreci güçlendireceğini
ve tamamlayacağını kabul ederek,
Kadınlara karşı şiddetin, kadınlara karşı
şiddet i1e mücadele etmek için bir dizi tedbirlerin yer aldığı
Kadınların durumunu iyileştirmek için heri dönük Stratejiler
Nairobi belgesinde tanınmış olan eşitlik gelişme ve
barışın gerçekleştirilmesine, ve Kadınlara karşı
Her Türlü Ayrımcılığın Tasfiye edilmesine dair Sözleşme'nin
tam olarak uygulanmasına bir engel oluşturmasından kaygı
duyarak,
Kadınlara karşı şiddetin kadınların insan haklarına
karşı bir ihlal oluşturduğunu ve bu hakların ve özgürlüklerin
kullanılmasını zayıflattığını veya hükümsüz
kıldığını teyit ederek, ve kadınlara karşı
şiddet kullanılması durumunda bu hakların ve özgürlüklerin
korunması ve ilerletilmesindeki uzun süreli başarısızlıktan
kaygılanarak,
Kadınlara karşı şiddetin, erkekler ve kadınlar arasındaki
eş olmayan güç ilişkilerinin tarihsel bir göstergesi olduğunu
ve bu güç ilişkisinin erkekler tarafından kadınlar üzerinde
egemenlik kurulmasına ve kadınlara ayrımcılık yapılmasına
yol açtığını, ve kadınlara karşı uygulanan
bu şiddetin erkeklerle karşılaştırıldığında
kadınları zorla bağımlı bir konuma sokmanın çok
önemli toplumsal mekanizmalarından biri olduğunu kabul ederek,
Azınlık gruplara dahil olan kadınlar, yerli kadınlar, mülteci
kadınlar, göçmen kadınlar, kırsal bölgelerde veya uygarlığa
uzak topluluklarda yaşayan kadınlar, bakıma muhtaç kadınlar,
ceza veya tutukevlerindeki kadınlar, kız çocukları, özürlü
kadınlar, yaşlı kadınlar ve silahlı çatışma
bölgelerinde bulunan kadınlar gibi bazı kadın gruplarının
şiddete karşı savunmasız bulunmalarından kaygı
duyarak,
Ekonomik ve Sosyal Konseyin 24 Mayıs 1990 tarihli ve 1990/15 sayılı
kararına ek 23. paragrafta, kadınlara karşı şiddetin
yaygın olduğu ve bütün gelir gruplarında, her sınıfta
ve kültürde meydana geldiği, bunun yol açtığı sonuçların
tasfiye edilmesi için ivedi ve etkili adımlar atılması gerektiğinin
belirtilmiş olmasını hatırlayarak,
Yine Ekonomik ve Sosyal Konseyin 30 Mayıs 1991 tarihli ve 1991/18 sayılı
kararında Konseyin, özel olarak kadınlara karşı şiddet
sorununu açıklıkla ele alacak bir uluslararası belgenin oluşturulması
için harekete geçilmesini tavsiye ettiğini hatırlayarak,
Kadın hareketlerinin, kadınlara kargı şiddet sorununun
niteliğine, ağırlığına ve yaygınlığına
giderek artan ölçüde dikkat çekilmesinde oynadıkları rolü
memnuniyetle karşılayarak,
Kadınların toplum içinde hukuki, sosyal, siy·asal ve ekonomik eşitliği
için sağlanan imkanların, başka nedenlerle birlikte, sürekli
ve yerel nitelikte şiddet tarafından kısıtlanmasından
kaygı duyarak,
Yukarıdaki tespitlerin ışığından, kadınlara
karşı şiddetin açık ve anlaşılabilir bir tanımının
yapılmasına, kadınlara karşı her türlü şiddetin
tasfiye edilmesini sağlamak için kullanılacak olan hakların açıkça
düzenlenmesine, Devletlerin taşıdıkları sorumluluklar
konusunda taahhütte bulunmalarına, ve kadınlara karşı
şiddetin tasfiye edilmesi için bütün bir uluslararası toplumun
taahhütte bulunmasına ihtiyaç olduğuna kanaat getirerek,
Aşağıdaki Kadınlara karşı Şiddetin Tasfiye
edilmesine dair Bildiriyi kararlılıkla ilan eder ve herkes tarafından
bilinmesi ve saygı gösterilmesi için her türlü çabanın gösterilmesi
ister.
Madde 1 [Kadınlara karşı şiddetin tanımı]
Bu bildirinin amacı bakımımdan kadınlara karşı
şiddet terimi, ister kamusal isterse özel yaşamda meydana
gelsin, kadınlara fiziksel, cinsel veya psikolojik acı veya ıstırap
veren veya verebilecek olan cinsiyete dayanan bir eylem veya bu tür
eylemlerle tehdit etme, zorlama veya keyfi olarak özgürlükten yoksun bırakma
anlamına gelir.
Madde 2 [Kadınlara karşı şiddet örnekleri]
Kadınlara karşı şiddet terimi aşağıdaki
halleri içerecek şekilde anlaşılır, fakat bu hallerle sınırlı
değildir:
a) Aile içinde meydana gelen dövme, kız çocukların cinsel
istismarı, evlenirken verilen başlıkla ilgili şiddet,
evlilik içi tecavüz, cinsel organları dağlama ve kadınlara
zarar veren geleneksel uygulamalar, eş olmayanlar arasındaki şiddet
ve sömürmek için uygulanan şiddet de dahil fiziksel, cinsel ve
psikolojik şiddet uygulanması;
b) Toplum içinde meydana gelen tecavüz, cinsel istismar, çalışma
hayatında, öğretim kurumlarında ve diğer yerlerde cinsel
taciz, kadın satışı ve zorla fahişeleştirilme de
dahil, fiziksel. cinsel ve psikolojik şiddet
c) Nerede meydana gelirse gelsin, Devlet tarafından işlenen veya hoş
görülen fiziksel, cinsel ve psikolojik şiddet.
Madde 3 [Kadınların hakları]
Kadınlar siyasal, ekonomik, sosyal, kültürel, kişisel veya diğer
alanlardaki insan haklarından ve temel özgürlüklerden eşit bir biçimde
yararlanma ve korunmasını isteme hakkına sahiptir. Bu haklara
diğerlerinin yanında, aşağıdaki haklar da dahildir:
a)Yaşama hakkı;
b)Eşitlik hakkı;
c)Kişi özgürlüğü ve güvenliği hakkı;
d)Hukukun korumasından eşit biçimde yararlanma hakkı;
e)Her türlü ayrımcılığa karşı korunma hakkı;
f)Elde edilmesi mümkün olan en yüksek standartta fiziksel ve ruhsal sağlık
hakkı;
g) Adil ve elverişli koşullarda çalışma hakkı;
h) İşkenceye, veya diğer zalimane, insanlıkdışı
veya onur kırıcı muamele veya cezaya maruz kalmama hakkı.
Madde 4 [Devletlerin sorumlulukları]
Devletler kadınlara karşı şiddeti yasaklar ve kadınlara
karşı şiddetin tasfiye edilmesi konusundaki yükümlülüklerinden
kaçınmak üzere her hangi bir örf ve adeti. geleneği veya dinsel düşünceyi
ileri süremez. Devletler her türlü uygun araçla hiç gecikmesizin kadınlara
karşı şiddeti tasfiye politikasını yürütür. Bu amaçla:
a)Kadınlara Karşı Her Türlü Ayrımcılığın
Tasfiye edilmesine dair Sözleşme'yi henüz onaylamamış veya
buna katılmamış ise. bu Sözleşmeyi onaylamayı ve katılmayı
veya bu Sözleşmeye koyduğu çekinceyi geri almayı düşünür;
b) Kadınlara karşı şiddete girişmekten kaçınır;
c) Kadınlara karşı şiddet ister Devlet isterse özel
şahıslar tarafından işlensin, bu fiilleri önlemek, soruşturmak
ve, ulusal hukuka göre cezalandırmak için gerekli özeni gösterir;
d) Şiddete maruz bırakılan kadınlara karşı yapılan
uygunsuzlukları cezalandırmak ve gidermek için ulusal mevzuatta
ceza, medeni, idare ve iş hukuku ile ilgili yaptırımlar koyar;
şiddete maruz bırakılmış kadınların adalet
mekanizmasına ulaşmaları ve uğradıkları zararların
ulusal mevzuatta öngörüldüğü gibi adil ve etkili bir şekilde
giderilmesi sağlanır; Devletler ayrıca bu tür mekanizmalar vasıtasıyla
bir giderim elde etmek isteyen kadınları sahip oldukları haklar
konusunda bilgilendirir;
e)Gerektiği takdirde hükümet dışı örgütlerle, ve özellikte
de kadınlara karşı şiddet konusuyla yakından
ilgilenen örgütlerle işbirliği yapmayı dikkate alarak, kadınların
her türlü şiddete kargı korunmalarını artırmak veya
daha önce hu amaçla yapılmış planlar için hükümler koymak
üzere ulusal uygulama planlarını geliştirme imkanını
ele alır;
f)Kadınların her türlü şiddete karşı korunmalarını
artırıcı nitelikte engelleyici yaklaşımlar geliştirir
ve en geniş şekilde yasal. siyasal, idari ve kültürel tedbirleri
alır; cinsiyet konusunda duyarlı yasalar, yürürlükteki
uygulamalar ve diğer müdahaleler yoluyla kadınların yeniden mağdur
olmalarına meydan verilmemesini sağlar;
g)İhtiyaç bulunması halinde, mevcut kaynaklarını
uluslararası işbirliği çatısı altında azami
derecede kullanarak, şiddete maruz kalmış kadınların
ve gerektiği takdirde bu kadınların çocuklarının
rehabilitasyonu, çocuk bakımı ve yetiştirilmesi, ıslahı,
kendilerine rehberlik yapılmasını, ve sağlık ve
sosyal hizmetler, imkanlar ve programlar gibi özel nitelikteki yardımlar
ile birlikte, yapısal desteklerden yararlanmaları için çalışır,
ve bu kimselerin güvenliği ile fiziksel ve psikolojik rehabilitasyonu için
gerekli her türlü tedbirin alınmasını sağlar;
h) Kadınlara karşı şiddetin tasfiye edilmesi ile ilgili
faaliyetler için Hükümet bütçesine yeterli ödenek kovar;
i)Kadınlara karşı şiddetin önlenmesinden, soruşturulmasından
ve cezalandırılmasından sorumlu olan kanun adamlarına ve
kamu görevlilerine kadınların ihtiyaçlarına karşı
kendilerini daha duvarlı hale getirecek bir öğretimin verilmesi için
tedbirler alır;
j)Her iki cinsten birinin üstün veya aşağı olduğu.
erkekler ile kadınlar için alışıla gelmiş rollerin
bulunduğu düşüncesine dayanan kadınların ve erkeklerin
davranış tarzlarını değiştirmek ve sosyal. kültürel
önyargıları, geleneksel uygulamaları ve her türlü
uygulamaları tasfiye etmek üzere özellikle eğitim alanında
gerekli her türlü tedbiri alır;
k)Kadınlara karşı şiddetin hüküm süren değişik
biçimleri ile ilgili araştırmalar yapılmasını,
verilerin bir araya getirilmesini. istatistiklerin toplanmasını sağlar,
ve kadınlara karşı şiddetin nedenleri, nitelikleri, ağırlıkları
ve sonuçlan i1e kadınlara karşı şiddeti engellemek ve yürürlüğe
konan tedbirlerin etkililiği ve bunlara bir giderim sağlanması
konusunda araştırmalar yapılmasını teşı·ik
eder; yapılan istatistikler ve varılan sonuçlar kamuya açıklanır;
ı) Özellikle şiddete karşı aciz durumdaki kadınlara
karşı şiddetin tasfiye edilmesine yönelik tedbirler alır;
m)Birleşmiş Milletlerin insan hakları ile ilgili belgelerine göre
verilmesi gerekli raporları sunarken, bu raporda kadınlara karsı
şiddetle ve bu Bildirinin uygulanmasıyla ilgili aldığı
tedbirlere de yer verir;
n) Bu Bildiride düzenlenen prensiplerin uygulanmasına yardım etmek
üzere gerekli yönergelerin hazırlanmasını teşvik eder:
o) Kadınlara karşı şiddet problemi ile ilgili duyarlılığı
artıran ve bu şiddetin yaralarını saran dünya çapındaki
kadın hareketinin ve hükümet dışı örgütlerin önemli
rolünü kabul eder:
p) Kadın hareketinin ve Hükümet dışı örgütlerin çalışmalarını
kolaylaştırıp daha iyi bir duruma getirir ve kendileriyle
yerel, ulusal bölgesel düzeyde işbirliği yapar;
q) Uygun olduğu takdirde, üyesi bulundukları Devletlerarası bölgesel
örgütlerin programlarına kadınlara karşı şiddetin
tasfiye edilmesine yer vermeleri için teşvik eder.
Madde 5 [Birleşmiş Milletlerin rolü]
Birleşmiş Milletler organları ve uzman kuruluşları
kendi yetki alanlarına giren konularda bu Bildiride düzenlenen hakların
ve prensiplerin tanınmasına ve gerçekleştirilmesine katkıda
bulunurlar bu amaçla diğer faaliyetlerle birlikte:
a) Şiddete karşı mücadele etmek üzere bölgesel stratejileri
tanımlamak, kadınlara karşı şiddetin tasfiye edilmesi
ite ilgili görüş alışverişinde bulunmak ve programları
finanse etmek amacıyla uluslararası ve bölgesel işbirliği
yapılmasına yardım eder;
b) Kadınlara karşı şiddetin tasfiye edilmesi konusunda
herkeste yarlılık yaratmak ve yükseltmek amacıyla toplantılar
ve seminerler düzenler;
c) Kadınlara karşı Şiddet sorununu etkili bir biçimde ele
alabilmeleri için Birleşmiş Milletler sistemi içindeki insan
haklan sözleşme organları arasında işbirliği ve görüş
alış verişi yapılmasına yardım eder;
d) Birleşmiş Milletler sistemindeki örgütlerin ve kuruluşların
sosyal eğilimler ve problemler ile ilgili dünyanın sosyal durumu
hakkında hazırladıkları analizlere, kadılara karşı
şiddet eğilimlerinin incelenmesini de dahil eder;
e) Birleşmiş Milletler sistemindeki örgütler ve kuruluşlar
arasında kadınlara karşı şiddet sorunu ve özellikle
de şiddete karşı aciz durumdaki kadın grupları hakkında
yapılan programlarla ilgili olarak işbirliği yapılmasını
teşvik eder;
f)Bu Bildiride belirtilen tedbirleri dikkate alarak, kadınlara karşı
şiddet ile ilgili yönergelerin şekillendirilmesine ve el kitaplarının
zırlanmasına yardımcı olur;
g) İnsan hakları belgelerinin uygulanması konusunda görevlerini
yerine getirirken, gerektiği takdirde kadınlara karşı
şiddetin tasfiye ilmesi konusunu da ele alır;
h) Kadınlara karşı şiddet konusunda çalışırken
Hükümet dışı örgütlerle işbirliği yapar.
Madde 6 [İç hukukla ve uluslararası hukukla ilişkisi]
Bu bildirideki hiç bir hüküm, bir Devletin ulusal mevzuatında ve bir
Devlet bakımından yürürlükte olan bir uluslararası sözleşme,
antlaşma veya diğer belgede yer alan kadınlara karşı
şiddetin tasfiye edilmesine yönelik daha kullanışlı bir hükmü
etkilemez.
Geriye....
|
|