‘OORLOG,
GEWELD EN MIGRATIE’
Oproep tot deelname
bijeenkomst
Solidariteitsdag met de
vluchtelingenkamp “Maxmur”
Wat moeten vrouwen doen om
weerstand te bieden tegen het huidige systeem, dat keer op keer onze omgeving,
onze families en onze levens bedreigt?
De haat en vijandigheid die
oorlogen met zich mee brengen kunnen alleen gestopt worden door de liefde en
vrede van de vrouw die zich goed organiseert en in internationaal verband goed
samenwerkt met anderen. Gelijkheid, het vermogen om te delen, broederschap, en
het helpen van de onderdrukten naar een echte democratie, kan alleen bereikt
worden door vrede te stichten. Om vrede te stichten op de wereld, moet het
rijkdom eerlijker verdeeld worden en moet het verschil in ras, afkomst,
geslacht, klasse, geloof, taal, denkwijze en cultuur als een verrijking van de
wereld gezien worden. De kracht bij de strijd voor vrede is de vrouw. Daarom
is het van belang dat we gezamenlijk een internationale strategie ontwikkelen,
wat dit universele onderwerp omvat.
Terug....
Verslag van
Conferentie in Egypte
Zoals we ook eerder hebben aangegeven in ons projectplan, heeft de
conferentie, georganiseerd door de ‘Vereniging Solidariteit met de Arabische
vrouwen’ tussen 3 en 5 januari 2001 te Caïro, ons in de gelegenheid gesteld
kennis te maken met de Arabische vrouwen.
De belangrijkste redenen voor onze deelname aan deze conferentie zijn de
mogelijkheden die we hebben gehad om te discussiëren en ideeën uit te wisselen
over de problemen die vrouwen op elk vlak van het leven meemaken, teneinde te
zoeken naar samenwerkingsgronden, waarin ieder de eigen ideeën en oplossingen
kan inbrengen. Tijdens de conferentie hebben de Arabische vrouwen (schrijfsters
en actrices) verteld over hun strijd. Wij vinden dat deze verhalen waardevolle
informatie hebben geleverd aan alle deelnemers over de problemen die in de
praktijk voorkomen. Daarnaast hebben de intensieve discussies en ideeënuitwisseling
over de problemen die het voortkomen uit de religieuze dogma’s en taboes,
sociale, politieke, economische crises, ongelijkheid en gebrek aan democratie,
ons nogmaals gewezen op het belang van de globale solidariteit en samenwerking.
Dit is een ander punt dat op de conferentie naar voren is gekomen, namelijk
dat de vrouwen internationaal solidair moeten zijn met elkaar en dat in de
toekomst de conferenties erop gericht moeten zijn om deze eenheid en band te
versterken. Hoewel de Arabische vrouw centraal stond tijdens de conferentie,
kenmerkte de conferentie zich door de openheid waarin gediscussieerd kon worden
over de seksegebonden, klassengebonden, religieuze, etnische problemen en
discriminatie die vrouwen uit het Noorden en het Zuiden tegenkomen. In het
bijzonder is er veel gepraat over de invloed van de globalisering op de positie
van de vrouw en over de noodzaak voor het creëren van een nieuwe humane
filosofie dat ten grondslag zou moeten liggen aan de oplossingen voor de
problemen die ontstaan ten gevolge van deze invloed.
De sprekers, voornamelijk academici, onderzoekers, schrijvers, professoren
en vertegenwoordigers van vrouwenorganisaties hebben naast hun speeches ook
gezorgd voor de diepgang in de discussies. De deelnemers kwamen uit ongeveer 14
landen uit verschillende regio’s, te weten het Midden-Oosten, Scandinavië,
VS, Europa, Koerdistan en Pakistan.
Deze conferentie heeft
ons, een jonge organisatie, in de gelegenheid gesteld nieuwe contacten te leggen
en onze ideeën uit te wisselen en kennis van de Arabische vrouw te verbreden en
te vergroten. Een punt dat op de voorgrond trad, was namelijk dat we geen weet
hebben van elkaars identiteit, cultuur, sociale structuur, gedachten, meningen
en werkzaamheden. Dit is tevens de reden voor het ontbreken of het
tekortschieten van het zo vaak besproken en gewenste solidariteit.
Het gebrek aan kennis
over elkaar zorgt ervoor dat ‘samenwerking’ een leeg begrip blijft. Wij
hebben dan ook van vele organisaties en personen het aanbod gehad, zowel voor
als na de conferentie, om in de toekomst samen projecten, conferenties,
seminars, e.d. te organiseren, teneinde elkaar beter te leren kennen. Zo kunnen
we dan ook zeggen dat we één van de doelen die we wilden bereiken, hebben
bereikt. Als laatste willen we vermelden dat we Kerken-in-Actie dankbaar
zijn voor het beschikbaar stellen van de middelen waarmee we hebben kunnen
deelnemen aan deze conferentie.
Met vriendelijke
groet,
Internationale
Vrije Vrouwen Stichting
Ann-Kristin Kowarsch,
Amsterdam, 15 januari 2002
