Inleiding

Beste Vrouwen,

2006 is een jaar geworden, waarin wij de basis doelen bewerkstelligd hebben, die de Internationale Vrije Vrouwen Stichting voor ogen had. Wij zijn verheugd jullie de uitkomsten te geven van de projecten, waar wij in de voorafgaande jaren de basis voor hebben gelegd. Deze vruchtenvolle periode biedt veel perspectief voor de toekomst en voor de nieuwe ervaringen. In deze eeuw is het belangrijk om met betrekking tot de vrouw, maatschappelijk en sociale activiteiten te verrichten. Het patriarchale systeem manifesteert zich op verschillende vlakken en zijn hardheid groeit. Aan de andere kant groeit ook de vrouwenbeweging, die zich verzet tegen het heersende systeem en zijn instellingen. Het geweld in al zijn vormen is ook in deze periode actueel. Oorlogen, vrouwen zelfmoorden, eerwraak, intimidaties, verkrachtingen, discriminatie en ongelijkheid op veel fronten zijn ook dit jaar een onderdeel van ons bestaan geworden.  De samenwerking en solidariteit van vrouwen op internationaal niveau is erg noodzakelijk. Tegen de opdringerige globalisering moeten wij vrouwen een tegengeluid bieden in de vorm van globale vrouwenbeweging. 

Beste vrouwenrechten activisten,

Er is behoefte aan ontmoetingsplaatsen voor sociaal en culturele activiteiten, waar ook opleidingen en trainingen aan vrouwen gegeven kunnen worden. Wij beogen voor een mentaliteitsverandering en zelfontplooiing van de vrouwen, diverse trainingen te organiseren. In dit kader hebben wij het ontmoetingscentrum UTAMARA, onder het motto van “Opleiding, Voortbrenging en Ontmoetingscentrum Voor Vrouwen Zonder Grenzen” in het leven geroepen, welke al vanaf de oprichting een gerenommeerd project van onze stichting was.

Een  andere belangrijke project dat dit jaar zijn stempel heeft gezet op de activiteiten van de IVVS, is het onderzoek naar de gevolgen van de traumatische ervaringen van de Koerdische migrante vrouwen in Europa.

Dit wetenschappelijk onderzoek wordt na een grondige studie van twee jaar in vijf Europese landen, Turkije en Koerdistan gehouden. Middels een enquete formulier wordt er getracht de gevolgen van de traumatische ervaringen en de post-traumatische stressstoornis bij de Koerdische vrouwen in kaart te brengen.

Dit grondige onderzoek, wat een primeur is voor de Koerdische vrouwen, dat op akademisch niveau wordt gehouden, wordt gerealiseerd met de financiele bijstand van Daphne II van EU, in samenwerking met de Universiteit Utrecht, CIK (Informatiecentrum Koerdistan) en CIBO. Het onderzoek zal in de loop van 2007 afgrond worden.

In het jaar 2006, dat een overvolle agenda kent, werden er ook activiteiten en projecten georganiseerd voor de Koerdische vrouwen die in Nederland woonachtig zijn. De 8 maart wereld vrouwendag werd dit jaar in een cultureel context gevierd. Om op internationaal niveau bekendheid te geven aan de standpunten van onze stichting hebben wij lobby activiteiten gevoerd en wij hebben deel genomen aan het Nederlands Sociaal Forum, het Europees Sociaal Forum en aan verschillende conferenties. Een andere belangrijke activiteit van ons was het houden van een steuncampagne voor het jongentje Ahmet Kaya die thalassemie ziekte heeft.

Beste vrouwen,

In dit verslag willen wij als Internationale Vrije Vrouwen Stichting onze activiteiten uiteen zetten, om jullie te laten zien wat wij hebben bereikt en wat wij willen gaan bereiken. 

Internationale Vrije Vrouwen Stichting

...................................................................................................................................

 ACTIVITEITEN

De beleefde trauma’s en de gevolgen van de traumatische ervaringen van de Koerdische migrante vrouwen

Het onderzoek dat gaat over de redenen en gevolgen van het geweld waaraan de Koerdische vrouwen bloot stonden, welk middels een enquête formulier in vijf Europese landen, Turkije en Koerdistan, en middels bestaande studies wordt verricht , zal in 2006-2007 afgerond worden. Het onderzoek wordt met de medewerking van vrijwillige enquêteurs en sociaal-maatschappelijk hulporganisaties gehouden. De uitkomsten van het onderzoek zullen in een boekvorm gepubliceerd worden en zullen gepresenteerd worden aan deskundigen en organisaties die met dit onderwerp te maken hebben.

Achtergrond: Veel Koerdische migrante vrouwen staan bloot aan situaties, die veelal een traumatische potentie inhouden, als huiselijk geweld, maatschappelijk geweld, seksueel geweld, deportatie en martelingen. (Dogan 2003). In toenemende mate voorkomende zelfdodingen onder de Koerdische vrouwen, laat de consequenties van deze risicofactoren tonen. Vele malen uitten instanties en privé personen wensen om de consequenties van de traumatische ervaringen van de migrante/gevluchte vrouwen in kaart te brengen en de daarop toegespitste behandelingen en ondersteuning mogelijk te maken.

Dit onderzoeksproject is gestart om de gezondheidsproblemen van de Koerdische migrante vrouwen beter te verkennen/begrijpen en gerichte oplossingen te bieden. De onderzoeksvragen worden hieronder opgesommeerd:

-   Wat is de grootte en de percentage van de Koerdische migrante vrouwen die een traumatische ervaring hebben?

-   Wat zijn de oorzaken en de gevolgen van deze PTSS klachten?

Voorwaarde was dat er concrete gegevens verzameld moesten worden waarna een wetenschappelijke analyse van de situatie moest plaats vinden zodat er gerichte behandelingen geboden konden worden aan migrante vrouwen die bloot zijn gesteld aan geweld. Door migrante vrouwen te interviewen, middels een enquêteformulier, kunnen er op wetenschappelijke studie gebaseerde gegevens verzameld worden die het beoogde doel zullen doen verwezenlijken.

Ons doel is aanvankelijk de Koerdische migrante vrouwen die slachtoffer van geweld zijn geworden en aan PTSS lijden, en hun naasten, te laten profiteren van dit project.

Werkwijze en methodiek:

500 Koerdische migrante vrouwen in 5 Europese landen (Duitsland, Frankrijk, Nederland, Zweden en Groot-Brittannië) (naar rato van de grootte van de gemeenschap)  en 500 Koerdische migrante vrouwen in Turkije worden geïnterviewd. Om de uitkomsten van het onderzoek te testen zal een aantal Koerdische vrouwen die geen geweld hebben meegemaakt ook geïnterviewd worden.

Er is een adviescommisie in het leven geroepen dat bestaat uit deskundigen, dat de mogelijke knelpunten kan signaleren, zorgen dat het onderzoek niet afwijkt van de wetenschappelijke criteria en helpt bij de beoordeling van de uitkomsten. Het lopende onderzoek en de beoordeling van de uitkomsten  zullen derhalve door een deskundige toezichthouder kritisch gevolgd worden.

Over het doel en de werkwijze van het onderzoek  werd in juli een twee dagen durende seminar georganiseerd waaraan 29 vrijwilligers, die belast waren met het houden van enquête, hebben deelgenomen. Het seminar werd verzorgd door Dr. Işık İşcanlı die tevens lid is van het adviescommissie. De onderwerpen als wetenschappelijke- en ethische benadering zijn daar aan bod gekomen.

Wat wordt er gedaan met de uitkomsten:

De uitkomsten van het onderzoek zullen in het Engels en Koerdisch gepubliceerd worden (een boek van 1000 exemplaren). Het verslagboek van het onderzoek zal verspreid worden onder de deskundigen op het gebied van migratie en trauma, gezondheidsinstellingen, maatschappelijk werkers, vrouwen- en mensenrechtenorganisaties en Koerdische maatschappelijke organisaties. De uitkomsten zullen tevens beschikbaar gesteld worden voor databases over geweld tegen vrouwen en trauma.

...................................................................................................................................

UTAMARA ONTMOETINGSCENTRUM VOOR VROUWEN

 Mede dankzij de inzet van de vrijwilligers van onze stichting werd dit jaar “UTAMARA Ontmoetingscentrum Voor Vrouwen” opgericht. UTAMARA is een kruising van twee namen, te weten UTA en AMARA. Deze zijn namen van twee strijders van de vrijheidsstrijd voor vrouwen. Deze twee internationalistische vrouwen, die in de strijd voor vrouwenrechten geen grenzen kenden, hadden actief deelgenomen aan de oprichting van het centrum. Helaas zijn deze twee vrijheidstrijders voor de rechten van vrouwen omgekomen bij een ongeluk, wat erg te betreuren is. Door hun namen aan het centrum te geven laten wij hun altijd in onze herinnering leven. Na de oprichting van het centrum werd als eerst, in het kader van Ana Fatma Der, een formatiecursus voor leidsters gegeven dat twee maanden duurde. Aan dit beroepscursus hebben 16 jonge vrouwen  deelgenomen die uit de Koerdische stad Dersim komen.

Dit ontmoetingscentrum dat als een nieuw leefmilieu dient, biedt veel kansen voor vrouwen om zich optimaal te ontplooien. Ons centrum heeft ten doel om te streven naar de bewustwording van de vrouw in onderwerpen als geschiedenis, vrijheidsstrijd voor vrouwen en genderproblematiek, waarbij aandacht besteed wordt voor academische ontplooiing, zelfbewustzijn en zelfvertrouwen. Met dit centrum willen wij de ongelijkheid tussen man en vrouw bestrijden en zorgen voor een evenwichtige relatie tussen deze twee seksen. De democratisering van het familieleven is een andere issue dat onze aandacht zal krijgen. De actieve deelname van de vrouw aan de maatschappij, de arbeidsparticipatie van de vrouw, de positieve energie van de vrouw naar boven halen en zorgen voor een optimale ontplooiing, en opgang brengen van een goede relatie tussen kind en ouders zijn onze doelstellingen.  

Met dit centrum stellen wij ons ten doel:

• De migranten vrouwen in Europa uit hun isolement halen en actief laten deelnemen aan de maatschappij;
• Een plek bieden waarin de vrouw de mogelijkheid krijgt zich te ontplooien;
• De vrouw bewustmaken dat huiselijk geweld en alle andere vormen van geweld niet normaal zijn, onmenselijk zijn en de slachtoffers hiervan ondersteunen;
• De vrouw wegwijs maken naar de instanties waar zij met haar vragen terecht kan;
• De bestaande kwaliteiten van de vrouw naar boven brengen en ontwikkelen zodat zij dat in kan zetten in het sociaal maatschappelijk leven;
• Om deze activiteiten mogelijk te maken zal er gebruik gemaakt worden van werkgroepen.

UTAMARA, “Opleiding, Voortbrenging en Ontmoetingscentrum Voor Vrouwen Zonder Grenzen” is in Kasbach Ohlenberg in Duitsland gehuisvest.

 ...................................................................................................................................

Project van Koerdische Vrouwen in Nederland

Vrouwen die in ontwikkelingslanden leven zitten vaak in een nadelige situatie. Waar in sommige landen deze probleemsituaties door de druk uit de samenleving kunnen ontstaan, kunnen in andere landen deze situatie door politieke, economische en gewapende conflicten veroorzaakt worden. Het komt ook voor dat deze situaties beide oorzaken bevatten. Hierbij wordt de vrouw dubbel onderdrukt. De situatie van de Koerdische vrouw is een daarvan.

Koerdische vrouwen zijn vaak door de oorlogen, politieke en economische problemen die ze in hun herkomstland meemaakten genoodzaakt om naar Nederland te vluchten. Hierdoor hebben de meeste Koerdische vrouwen die in Nederland leven een “vluchtelingen” positie.

Door de onderdrukkingen en oorlogen verkeren de meeste Koerdische vrouwen in een sociaal en psychologische dieptepunt. Daarbij ontstaat  er een psychologische druk doordat ze moeite hebben met integreren in de Nederlandse samenleving.

Mede door de bovengenoemde  redenen en door de maatschappelijke warden en normen die vaak ook een religieuze achtergrond hebben leeft de Koerdische vrouw in een introvert en geïsoleerde wereld. Hierdoor heeft de Koerdische vrouwen moeite om sociale contacten te leggen met de buitenwereld en kan dus ook geen gebruik maken van de sociale voorzieningen.

95% van de Koerdische vrouwen is analfabeet. Hun maatschappelijke positie is daarbij ook beperkt tot huishouden en zorg voor hun kinderen. Hierdoor is de vrouw vaak niet op de hoogte van eigen rechten. Wanneer zij het slachtoffer worden van huiselijke geweld tonen ze vaak geen reactie en blijven zwijgen. Koerdische vrouw kan deze situatie het beste verwerken door zich in een omgeving bevinden waar ze zich sociaal en cultureel kunnen uiten en veilig voelen.

Vanwege bovengenoemde problematiek heeft IVVS een project opgezet voor Koerdische vrouwen in de vorm van seminars. Het project is in twee fases opgezet.

Fase 1.  Seminars over de psychologie van de vrouw:

Door deskundige is een keer in de maand gedurende acht maanden informatie bijeenkomsten gegeven. In de informatie bijeenkomsten heeft de deskundige informatie gegeven over psychologie, huiselijk geweld, wat de gevolgen van geweld kunnen zijn (lichamelijk en geestelijk), wat de wetgeving is en waar ze eventueel terecht kunnen met hulpvragen. Door middel van discussies probeerden wij meer duidelijkheid te geven aan de soorten problemen die deze groep vrouwen mee te maken krijgen en zo proberen duidelijkere oplossingen voor te vinden. Met behulp van deze seminars wilden wij ook de solidariteit en steun tussen deze vrouwen te bevorderen.

Fase 2.  Seminar over pedagogie:

Door deskundige is zes seminars gegeven om de dialoog tussen de ouder en het kind te ontwikkelen, voorlichting te over de opvoeding en om de vooroordelen van de ouders tegenover de verschillende culturen weg te nemen. . Hierbij is er ook ter ondersteuning voor de seminars film materialen gebruikt. Na elke stap is er activiteiten georganiseerd waarbij de deelnemers de kans krijgen om Nederland beter te leren kennen. Activiteiten waren: Bezoek aan historische musea, bezoek aan een Nederlandstalige theater voorstelling en een dagtrip om het Nederlandse landshap te leren kenen.

Eind resultaat

Met dit project denken wij in zekere zin de Koerdische vrouwen hebben ingelicht over wat hun rechten zijn, hoe ze zich kunnen opstellen t.o.v. de sociale en psychologische problemen en hoe ze oplossingen kunnen vinden daar tegenover. Daarnaast hun voorgelicht over hoe en waar ze hulp kunnen vragen en krijgen voor hun problemen. Hiermee kunnen ze meer zelfvrouwen ontwikkelen, actief deelnemen aan de Nederlandse sociale en culturele samenleving en kunnen ze hun isolatiemuren doorbreken.

 ...................................................................................................................................

Nederlands Sociaal Forum

 Workshop Vrouwensolidariteit voor vrede en vrijheid

 Mensenrechten en gelijke kansen?

In onze workshop hebben wij gekeken hoe er een complementaire samenwerking tussen lokale, regionale en internationale organisaties gestimuleerd en ingezet kan worden om in oorlogsgebieden processen voor vrede op gang te zetten en in dat gebied vrijheid en gelijkheid te bewerkstelligen. Hierbij hebben wij vooral de aandacht gevestigd op de deelname van de vrouwen, hun wensen en initiatieven in deze processen

Hikmet Simsek heeft verteld over het initiatief De Moeders voor Vrede in Koerdistan/Turkije verteld, die in 1999 is opgezet met als doel een dialoog voor vrede te starten tussen moeders die tot verschillende bevolkingsgroepen (op grond van etniciteit, religie en klasse) behoren. Ze heeft naar aanleiding van de aanvallen van de Turkse staat op de Koerden eind maart dit jaar verteld, hoe moeilijk het was om lokaal, nationaal en internationale steun en solidariteit te krijgen om dit geweld zichtbaar te maken en te stoppen.

Anjo Kerkhofs (Women’s International League for Peace and Freedom) vertelde tijdens onze workshop over resolutie 1325 van de VN veiligheidsraad, dat een resultaat was van het jarenlange vredeswerk van vrouwen over de hele wereld. In deze resolutie wordt de vrouw een belangrijke rol toebedeeld in de preventie en oplossing van gewapende conflicten.

Wij hebben vervolgens gekeken op welke manier er een samenwerking kan ontstaan tussen lokale vrouweninitiatieven (in het Midden Oosten), de NGO (in Nederland) en de internationale organisaties als de VN om vrede en democratie te brengen.

Wij hebben de situatie van de Koerden als case gebruikt, omdat wij denken dat hun situatie de complexiteit van geweld en onderdrukking goed in kaart gebruikt. Zo werd er in gesprekken van Hikmet Simsek duidelijk dat de nationale en internationale negatieve houding ten op zichte van de Koerden, het onrecht wat hen aangedaan wordt versluierd. Ook Anjo Kerkhofs gaf aan dat de internationale en nationale politieke organisaties te maken hebben met belangenverstrengeling. Zij gaf aan dat burgerinitiatieven als de Moeders voor Vrede buiten de gebieden van conflict makkelijker met elkaar aan tafel kunnen zitten en dat hier een belangrijke taak ligt voor buitenlandse organisaties en Europese landen. Het NSF kan hierbij als mediator een ideaal orgaan worden.

De conclusies van onze workshop zijn

·        Alle mogelijke manieren moeten gezocht en ingezet worden om de samenwerking en uitwisseling tussen verschillende lokale organisaties voor vrede te versterken. En de ontmoeting van de oppositionele groepen buiten gebieden van conflict mogelijk te maken.

·        NGO’s in Nederland kunnen door fondsenwerving de activiteiten van vrouwen in conflictgebieden (zoals in Koerdistan) steunen. En zelf waarnemers sturen naar deze gebieden om een beter beeld van de situatie te krijgen en de bevolking fysieke/directe steun geven.

·        Er moet gezocht worden naar media aandacht en politieke steun voor de noodstoestand van vrouwen in conflict gebieden en gekeken worden hoe initiatieven gesteund kunnen worden.

·        Er werd aangegeven dat het belangrijk is de vertegenwoordigers van de lokale organisaties uit de conflictgebieden naar fora in Nederland uit te nodigen, zodat er een directe dialoog is en blijft.

·        Het Sociale Forum moet een belangrijk platform worden voor een duurzame samenwerking tussen vrouweninitiatieven voor vrede en vrijheid met het doel een gezamenlijk actieplan te ontwikkelen.   

...................................................................................................................................

Europees Sociaal Forum

 Om op internationaal niveau  bekendheid te geven aan de standpunten van onze stichting hebben wij ook dit jaar deel genomen aan het Europees Sociaal Forum.

In het ESF dat in Athene werd gehouden, hebben wij samen met verschillende organisaties gezamenlijke seminars georganiseerd waarbij wij ons hebben verdiept in onderwerpen als wat betekent vrouw zijn in oorlogsgebieden, art. 1325, migranten vrouwen en de uitsluiting van jonge migranten. Daarnaast hebben wij bijdrage geleverd aan tot stand komen van de vrouwenraad.

De vertegenwoordiger van de Internationale Vrije Vrouwen Stichting, Ann-Kristin Kowarsch, heeft onder de titel: “Echte vrede is onmogelijk zonder vrouwelijke perspectief”, in samenwerking met WİLF (Women International League For Peace), een seminair gegeven. Daarin stelde zij dat de vrouw een sleutelrol speelt in de democratisering van het Midden-Oosten. Zij zei dat patriarchale systeem oorlogen uitbuit om haar invloed te handhaven, en leunt op nationalistische ideologieën. Verder vertelde zij dat er sprake is van een toename van de deelname van de vrouw aan de militaire en patriarchale instanties, daarbij gaf zij Condolleeza Rice en Angela Merkel  als voorbeeld. Daarnaast heeft zij ook voorbeelden genoemd van vrouwen die tegen het patriarchaal systeem een democratisch strijd voeren, hierbij heeft zij de namen van ‘Femmes en Noir’ (in conflict Israel en Palestina), en de zaterdag moeders die in Noord-Ierland, in Turkije en in Koerdistan actie voeren voor vrede en democratie. Concluderend hierop gaf zij aan dat de VN vrouwen een actievere rol moet geven in de besluitfases rondom de thema’s als oorlog en vrede die conform art.1325 plaats vinden.

Een andere vertegenwoordiger van IVVS, Pinar Boral, heeft een lezing gehouden over de problemen die de jonge migranten tegen komen.

“Veel  jongeren verdwijnen in illegaliteit en ook veel jongeren die in asielcentra zitten zijn spoorloos verdwijnen. Er wordt naar deze jongeren niet of nauwelijks aandacht besteed. Veel van deze kinderen en jongeren komen in de prostitutie terecht. Deze kinderen worden gedwongen mee te werken. Er wordt nauwelijks onderzoek ingesteld door overheden naar deze onmenselijke praktijken, en niemand bekommert zich aan het lot van deze kinderen/jongeren”.

Een andere vertegenwoordiger van IVVS, Nursel Kilic, heeft in samenwerking met LDH (Mensenrechten Liga) een lezing gehouden over de problemen van de migrante vrouwen en vrouwelijke asielzoekers in Europa. Daarin zei zij dat de helft van de 200 miljoen migranten uit vrouwen bestaat.

“Deze vrouwen vluchtten voornamelijk vanwege lichamelijke- en geestelijke geweld die zij ondergingen. Vrouwen hebben vaak andere redenen om te vluchten dan mannen. Dit kan zijn vanwege gezinshereniging maar ook seksueel geweld. Helaas worden vrouwen niet altijd goed opgevangen in de landen waar zij terecht komen.

 ...................................................................................................................................

 Ana Der- cursus kleuterleidster

Dit project heeft plaatsgevonden met de samenwerking tussen onze stichting en UTAMARA Vrouwenontmoetingscentrum.

Welke behoeftes waren de aanleiding voor het uitvoeren van dit project?

Aan dit project hebben 16 leerlingen (jonge vrouwen) in Tunceli deelgenomen, waarvan de meeste afgestudeerd zijn aan de opleiding Kinderontwikkeling en Onderwijs. Dit project is uitgevoerd in het programma onderwijs en te werkstelling van de Europese Unie. De families hebben niet de nodige onderwijs op het gebied van gezinsplanning en bij het hulp bieden van sociale, culturele, psychologische problemen aan hun kinderen. Zo weten ze ook niet hoe de interesses van het kind te ontdekken en te ontwikkelen, juiste voeding te geven en hygienisch te zijn. Het is zelfs zo dat de bijna honderd studenten die opgeleid zijn aan de Middelbare Meisjes Beroeps opleiding  werkloos zijn. Als instelling hebben wij gepland deze potentie te benutten en rondom het programma  Leonardo Da Vinci Beroepsonderwijs uit te voeren. Dit project past in de doelstellingen van de Europese Unie nml. het ontwikkelen van de werkgelegeheid in Europa, het bevorderen van de kenniseconomie in Europa, het bevorderen van de concurrentie positie binnen Europa, het bevorderen van de onderwijs en educatie systemen binnen Europa, het moderniseren en aanpassen. Wij hadden het doel om onze groep van 16 jonge vrouwen te onderwijzen en hun kunnen en niveau’s te vergroten en te zorgen dat zij beroepsmatig kunnen integreren en hebben dit verwezenlijkt door onderwijs in hun vakgebied te bieden.

Als Internationale Vrije Vrouwen Stichting hebben wij bemiddeld in dit project en hebben twee maanden lang de ontwikkeling van deze 16 jonge vrouwen gevolgd. Op 16 september begon hun programma in Nederland , wij hebben een week lang met hen verschillende locale kinderinstellingen gevolgd en kleuterscholen bezocht. Vervolgens zijn de leerlinginen overgeplaatst naar UTAMARA, vrouwen ontmoetingscentrum, en hebben onder leiding van professionals twee maanden lang een cursus gevolgd. Op 16 december kregen zij hun diploma’s.

 ...................................................................................................................................

 Campagne voor de kleine Ahmet Kaya

Als Intenationale Vrije Vrouwen Stichting hebben ook wij een campagne georganiseerd voor onze kleine Ahmet Kaya Bakrak. Wij zien deze campagne als een van onze belangrijkste activiteiten en kunnen helaas niet zeggen dat wij succes hebben behaald. Desalnittemin hebben wij met deze campagne weer eens  bekendheid gegeven aan  zulke ziektes en laten zien dat er veel mensen zijn die op dit gebied hulp behoeven. Laten wij Ahmet Kaya wat beter leren kennen.

Ahmet Kaya Bakrak is geboren op 17 november 2000, na de dood van de zanger Ahmet Kaya en kreeg zijn naam. Kleine Ahmet Kaya is woonachtig te Mersin. Toen hij 6 maanden was kreeg hij de diagnose van de ziekte ‘Thalassemie’. Ahmet Kaya is nu 6 jaar en zijn ziekte is met de jaren verergerd. Nu heeft hij Beta Thalassemie Major. Kinderen met deze ziekte moeten hun leven lang 3 a 4 keer per week bloedtransfusie ondergaan.

Deze transfusies, die bedoeld zijn om de anemie te stabiliseren, verlengen het leven van het kind, maar zorgen tegelijkertijd tot ijzer ophoping en schaden de orgaanfuncties.

Om de ophoping van ijzer te voorkomen moet er vooral rond de leeftijd van 3 jaar met een pomp een ijzer bindende middel (Desferrioxamine) vijf dagen per week ingenomen worden. Als de patient wat ouder wordt, kan door het weghalen van de mild, tijdelijk de bloedtranfusie verminderd worden, maar dit is niet de definitieve oplossing. Ruggemerg transport is de genezende methode. Hoewel dit een hele dure methode is, tonen de onderzoeken van de afgelopen vijftien jaar dat vooral als er een geschikte broer/zus is, de ziekte genezen kan worden.

Ahmet Kaya is door de steun campagnes met zijn vader en moeder naar Italie gekomen. Hij is in behandeling op het eiland Sardinie. Maar we moeten niet vergeten dat er veel Ahmet Kaya’s zijn. Daarom mogen wij ook nooit ophouden met het geven van giften/steun.

  ...................................................................................................................................

25 november, de internationale dag tegen geweld tegen vrouwen

Samen kunnen we geweld stoppen

Wij hebben op 25 november, de internationale dag tegen het geweld tegen vrouwen een stand geopend met democratiche Turkse vrouwenorganisaties, die actief zijn op dit front in het centrum van Rotterdam

Dit datum is onstaan naar aanleiding van de acties van Patria Teresa. Op 1960 in Dominicaanse republiek is een vrouw genaamd Patria Teresa in opstand gekomen tegen dictatoria van Trujillo. De vrijheidstrijd werd Clandestina genoemd. Na een korte tijd gaven twee zusters van Patria ook steun aan clandestina. Clandestina werd zodanig groot en sterk dat dictatoria zelf toe gaf dat clandestina meest gevaarlijke beweging was voor de machthebbers. Kort erna op 25 november 1960 werden drie zusters verkracht en vermoord door de veiligheidsdienst van de toenmalige dictatoria van Trujillo , maar het was geen einde van de strijd. Volk kwam in opstand en het werd einde van dictatoria. Het voorstel voor deze dag kwam aanvankelijk van vrouwen die deelnamen aan de ontmoeting van Latijns-Amerikaans en Caribische vrouwen organisaties in Bogotá, Colombia in juli 1981. Op 25 november wordt herdacht dat in 1960 Patria, Minerva en Maria Teresa Mirabal – zusters,  bekende politieke activisten uit de Dominicaanse Republiek, op gruwelijke wijze werden vermoord door de veiligheidsdienst van de toenmalige dictator Trujillo. Verontrust door een dramatische toename van geweld tegen vrouwen in de gehele wereld, hebben de Verenigde Naties 25 november officieel uitgeroepen tot "Internationale dag voor de uitbanning van geweld tegen vrouwen".

Sindsdien word elke jaar op 25 november overal in de wereld activiteiten georganiseerd om geweld tegen vrouw tegen te gaan en vrouwen levens te gaan respecteren. Het is nu 46 jaar geleden dat zusters Mirabels vermoord zijn omdat ze tegen het Dominicaanse dictatoria waren. Maar de mirabels waren noch de eerste noch de laatste slachtoffers van geweld. Overal in de wereld worden vrouwen mishandeld omdat ze met protest acties meedoen. Het houd niet daarmee op; thuis, op school, op het werkvloer, overal in samenleving maken vrouwen op verschillende manieren geweld mee. Overal in de wereld komen vrouwen systematisch geweld tegen, daarom moeten we niet alleen op 25 november maar elke dag van het jaar tegen geweld tegen vrouw bestrijden.

Iedereen moet zich inzetten om het geweld tegen de vrouwen een halt toe te roepen. Als het geweld niet verbannen is kan er niet gesproken worden van de democratie, mensenrechten en vrede.

Een geweldloze wereld is wel te realiseren!

 ...................................................................................................................................

8 maart Wereld Vrouwendag evenement: Nee tegen het geweld tegen de vrouw en kinderen; Vrouwensolidariteit voor Vrede in de Wereld.

De 8 maart vieringen van dit jaar komt overeen met het 5 jarig jubileum van de Internationale Vrije Vrouwen Stichting.

Het stijgende roep om oorlog beinvloedt zoals in de geschiedenis vandaag ook vooral de vrouwen en kinderen. Wij hebben dit jaar ter nagedachtenis aan de vrouwen en kinderen, die hun leven hebben verloren in de oneindige oorlogen in het Midden-Oosten en vooral ter nagedachtenis van de fascistische aanvallen dit jaar, die het leven hebben gekost van kinderen, onze evenement plaats laten vinden onder de titel: Nee tegen het geweld tegen kinderen! En vrouwensolidariteit  voor een vredige wereld.

Wij hebben dit evenement in samenwerking met de Vrouwen Stichting Helin op 12 maart georganiseerd en zijn deze avond gestart met een film over de geschiedenis van 8 maart en de activiteiten van IVVS. Vervolgens vond er een speech plaats van de IVVS vertegenwoordiger. Op deze avond hadden wij veel vrouwenorganisaties te gast, die  presentaties gaven.

Tamara Idrobo, WGNNR – strijd voor reproductieve en seksuele rechten van vrouwen.

Mariana Cense, Trans Act – projecten tegen huiselijk geweld

Anja Meulenbelt, SP, eerste kamer lid- vrouwenbeweging in Nederland en internationale solidariteit

Shelley Anderson, Women Peacemakers Program WPP – Initiatieven van vrouwen voor vrede

Günes Gündemir, Stichting Helin – Koerdische vrouwen in Den Haag werken voor emancipatie

Op deze avond werd er ook een film vertoond met als titel: Vrouwen tegen geweld. Naast deze presentaties verliep ook het culturele deel van ons programma goed. Er vond  een vrouwententoonstelling plaats. De Koerdische zangeres Gule trad op. Er waren theater en dansgroepen. Cabaratiere Zine, volksdansgroep, theater groep, Hindoestaanse vrouwen dansgroep en de theatergroep Sarya uit Frankfurt traden op. Door middel van een informatief en cultureel festival wilden  de IVVS en Helin de aanpak en activiteiten betreffende “vrouwenrechten” vanuit verschillende culturele achtergronden, delen met andere vrouwengroepen. Wij wilden de kans benutten om inspirerende ideeën op te doen en een netwerk van solidariteit op te bouwen.

  ...................................................................................................................................

Informatie project aan de in Arnhem levende Koerdische migranten

Wij zijn vorig jaar begonnen met het informeren van deze vrouwen over hun sociale en juridische rechten en hebben het dit jaar voltooid. Wij hebben onderzocht welke problemen zij na hun migratie hebben ondervonden. Dit project hebben wij samen met de Arnhemse Arbeiders Vereniging verwezenlijkt. Het doel van ons project was de in Arnhem levende Koerdische vrouwen te confronteren met de problemen, die zij tegenkwamen en zo een bewustzijn te creëren.

Tijdens onze eerste informatie bijeenkomst hebben wij de volgende thema’s behandeld;

• het belang van economische onafhankelijkheid van de vrouw;
• welke hindernissen zijn er voor de Koerdische vrouwen om gebruik te kunnen maken van hun economische en sociale rechten;
• hoe kunnen deze hindernissen overbrugd worden;
• wat is de rol van de familie en de omgeving bij deze problemen;
• welke problemen veroorzaken migratie;

Tijdens de eeste bijeenkomst hadden wij gekeken waar er vraag naar was en hebben zo de thema van de tweede vergadering bepaald. Zij wilden meer weten over de rechten van de asielzoekersvrouwen en de nieuwe verzekeringsbepalingen. Daarom heeft de IVVS een presentatie gehouden met als titel ‘de invloeden van migratie op vrouwen’. De afdeling sociale zaken van de Arnhemse gemeente en een vertegenwoordiger van een verzekeringsmaatschappij hebben informatie gegeven over de nieuwe bepalingen van de zorgverzekering.  In de derde fase kregen de Arnhemse Koerdische vrouwen een theatervoorstelling.

Aan het einde van het project hebben de vrouwen aangegeven dat zij meer van deze seminairs wilden. Daarnaast was er vraag naar taalcursussen. Ze wilden dat de Arnhemse Arbeiders Vereniging Nederlandse- en computercursussen verzorgde.

  ...................................................................................................................................

Onderzoeksproject over discriminatie die Roma vrouwen tegenkomen in de samenleving.

De Internationale Vrije Vrouwen Stichting heeft steun gegeven aan het onderzoeksproject over discriminatie die de Roma vrouwen meemaken in de samenleving, welk uitgevoerd is door Vanja Ljujic. Discriminatie van de Roma vrouwen is een realiteit in West-Europa.

Doel van het project is het achterhalen van de redenen waarom er negatieve vooroordelen bestaan jegens de Roma vrouwen en in wat voor mate dit bij de overheidsinstellingen voorkomt. Discriminatie van Roma vrouwen is dusdanig gegroeid dat er ook bij de instanties en bij de wet bepaalde handelingen heel normaal zijn. Discriminatie door overheidsinstanties leidt tot ontkenning van deze bevolkingsgroep. Discriminatie jegens Roma is een regelrechte mensenrechten schending, waaraan ook de autoriteiten bijdragen aan leveren. 

In Servië is er een heel grote probleem omdat er beperkingen worden gelegd op het krijgen van kinderen door Roma vrouwen. Om deze handelingen legaal te maken in overheidsinstantie is er, in Slovenië, een wet van kracht onder de naam “tegenhouden van ongezonde bevolkingsgroei”. Dit is een voorbeeld van de mate van de mensenrechtenschendingen die bij Roma plaats vinden.

Al deze wetten en handelingen zijn in het licht gekomen tijdens ons onderzoek naar de discriminatie jegens Roma vrouwen. Het is heel duidelijk dat Roma vrouwen dubbel worden onderdrukt. Ten eerste omdat ze Roma zijn en ten tweede omdat ze vrouw zijn. Dit onderzoek was belangrijk voor ons, omdat wij alle vrouwen willen bijstaan zonder grenzen te kennen. 

Het is nogmaals gebleken dat de reden van onderdrukking van de vrouwen de seksistische denkwijze is. Wij zullen blijven strijden voor de rechten van de vrouwen en de gelijkheid van vrouwen zolang deze denkwijze blijft bestaan.  

   TERUG...

...................................................................................................................................

International Free Women’s Foundation
Internationale Vrije Vrouwen Stichting
Weqfa Jinên Azad a Cîhanê

Willebrordusplein 10a
NL-3037 TC Rotterdam 
Tel.: 0031 (0) 465 1800
Fax: 0031 (0) 265 1460
E-mail: info@freewomensfoundation.org
Postbank Amsterdam: 62 18 545